|
Strona 3 z 6
1.1.3. Teoria czynników motywacyjnych i higienicznych
F. Herzberg wysunął teorię czynników motywacyjnych i higienicznych. Próbował on odpowiedzieć na pytanie: „dlaczego ludzie uznają niektóre wydarzenia w życiu zawodowym za wysoce zadawalające, a inne za wysoce niezadowalające?”.
F. Herzberg podzielił usystematyzowane przez siebie czynniki na dwie grupy, nazywane „czynnikami motywującymi” i „czynnikami higienicznymi”.
Czynniki higieniczne, w sytuacji kiedy będą nieodpowiednie, powodują wyraźne niezadowolenie. Jeśli jednak będą dostateczne, to ludzie nie będą niezadowoleni, ale nie będą też nie będą w pełni wyrażać zadowolenia. Jeśli chce się motywować ludzi w pracy, należy położyć nacisk na samą pracę, osiągnięcia, uznanie, rozwój osobisty i odpowiedzialność. Te czynniki stanowią dla ludzi wewnętrzną nagrodę . F. Herzberg nadał dodatkowo znaczenie pracom tak A. Maslowa, jak i D. McGregora. Dostrzegł pomost, który łączy teorie obydwu wybitnych uczonych. To, co Herzberg nazywa „teorią dwuczynnikową jest zgodne z fizjologicznymi potrzebami niższego rzędu i psychologicznymi potrzebami wyższego rzędu u Maslowa oraz z teorią X na niższych i teorią Y na wyższych poziomach u D. McGregora.
Od czasu badań Herzberga wielu menedżerów zgrupowało podejście do spełnienia potrzeb motywacyjnych wyższych rzędów pod określeniem „wzbogacania pracy” .
1.1.4. Inne teorie motywacji
Wśród innych teorii dotyczących motywowania pracowników możemy wyróżnić miedzy innymi:
• teorię ustalania celów,
• teorię oczekiwań,
• teorię wzmocnień.
Na uwagę zasługują także prace D. McClellanda, który zaproponował trzy główne motywy występujące w miejscu pracy:
• potrzebę władzy - potrzeba powodowania, by inni postępowali w sposób zgodny
z zamierzeniem danej osoby,
• potrzebę osiągnięć - dążenie do wyróżniania się, do osiągnięć w odniesieniu do określonego zbioru norm, do zdobycia powodzenia,
• potrzebę przynależności (afiliacji) - pragnienie przyjacielskich, bliskich stosunków międzyludzkich.
1.1.5. Teoria ustalania celów
Według tej teorii zamiary wyrażane jako cele mogą stanowić ważne źródło motywacji do pracy. Z dość dużym prawdopodobieństwem stwierdza się, że konkretne cele prowadzą do wyższej wydajności i że trudne cele, jeżeli zostaną przyjęte, prowadzą do wyższej efektywności niż cele łatwe. W dłuższym planie czasowym postawienie trudnych do zrealizowania celów może skutkować lepszymi osiągnięciami.
Badania przeprowadzone w celu sprawdzenia teorii ustalania celów wykazały wyższość celów konkretnych i trudnych jako czynników motywacyjnych. Możemy z tego wyciągnąć wniosek, iż zamiary wyrażane w kategoriach celów, są potężną siłą motywacyjną i motorem naszych działań.
|
